Namaszczenie Chorych

KOMUNIA ŚWIĘTA I NAMASZCZENIE CHORYCH

Chorych odwiedzamy zawsze w dni poprzedzające Uroczystość Wielkanocy i Bożego Narodzenia. Dokładne daty i godziny podawane są w ogłoszeniach parafialnych. Ponadto chorych odwiedzamy zawsze na prośbę zainteresowanych.

Zgłaszanie

Chorych zgłaszamy w zakrystii lub kancelarii podając imię, nazwisko, wiek i adres.

Przygotowanie domu

W domu chorego należy przygotować stół nakryty białym obrusem, krzyż, dwie świece i wodę święconą. Jeżeli ma być namaszczenie to powinna być także wata. W miarę możliwości wszyscy domownicy uczestniczą w nabożeństwie. Wychodzą tylko na czas spowiedzi, a następnie uczestniczą w modlitwie.

Do kogo zapraszać kapłana

Kapłana z posługą zapraszamy do osób, które z racji wieku, choroby lub innych poważnych przeszkód, nie mogą uczestniczyć we Mszy św. w każdą niedzielę i święta. Osoby, które z poważnych powodów nie chodzą do kościoła i nie proszą o posługę, aby kapłan przyszedł z Komunią św., okazują wzgardę wobec Jezusa w Eucharystii i należy traktować je jako osoby, które świadomie odmawiają przyjmowania Sakramentów św.

Zachowanie wobec kapłana idącego do chorego

Kapłan idąc do chorego jest łatwo rozpoznawalny ponieważ ma na sobie komżę, stułę, a na piersi niesie bursę, w której jest Najświętszy Sakrament. Bursa jest więc w tym czasie przenośnym tabernakulum. Jest to procesja Eucharystyczna, a więc spotykając na ulicy kapłana tak ubranego, należy przyklęknąć przed Najświętszym Sakramentem lub przynajmniej uczynić ukłon i przeżegnać się, przyjmując błogosławieństwo. Chrystus, którego kapłan niesie, rozsiewa swoje łaski i błogosławi. Nie można więc okazać obojętności lub wstydzić się Boga przed innymi ludźmi.


Drukuj